کابلستانِ درد

خلوتکدهء ثانیه‌های امید و گریز
برای آنیکه خودش را آتش زد

درختان را
در دیوار های بلند تر از قد شان
                       حبس کرده بودند
وگلها را
    برای خدا
        نگاه داشته بودند.
خواهرم در حسرت شکست دیوار
روز ها را وداع میکرد
و روز “کاهگل دیوار ها” را میگریست.

از در بیرونش نمیگذاشتند
از آن ترس که مبادا
انگشتان پاهایش بوسه بر آغوش خاک زند
و یا
کوچه ء نامحرم روستا
              موج نفسهایش را
                          تسبیح دستانش سازد.
و آنوقت دیوار ها تا شب یلدا
بلند میشدند
و گلهای حویلی، از ناجوی کوچه
                                   رو میگرفتند.
گلها فصل درازی نداشتند
از پچپچ شان با باد میترسیدند؛
و رنگ همدیگر را غبطه نمیخوردند
از جهان میرقتند با چشمان باز
                               سوی من و خدا.

من میتوانستم روی دیوار ها پرواز کنم
و درشتی کوچه های قریهء بالا را
                                       لگد زنم
گلها و خواهرم اما
                از دیوار ها
                     نفرت داشتند.

ما فکر میکردیم آزاد هستیم
نمیدانستیم
وقتی تولد شویم
               میمیریم
پیشتر از آنکه خواهرم
هستی و عشق نا گفته اشرا
بر دریای آتش
اقامه برد با کتیبه یی که
                  ما وقتی تولد شویم
                                       میمیریم!
***

خواب دیدم که با او
از سر دیوار ها میپریم
دامنش گلهای زندانی را میبوسد
انگشتانش
شگوفه شگوفه اشک
روی دست خورشید میگذارد
و از چشمانش قطره قطره
                       ملکوت میریزد.

خواب دیده بودم
نمیدانستم که وقتی خواب شوم
                                        میمیرم.

***

آنجا اما
در صحرای دیوار های بلند و خالی
                                گلها مرده اند،
خانه را کس سلام نمیکند
آسمان خانه ، سجدهء درخت افتاده را
                                           دعا میدهد.
و روی نان خشک دسترخوان بیرنگ
                                    نوشته اند:
                                  پیش از آنکه بخندی
                                                     آتشت میزنیم!

نمیدانستم…

One Response to “برای آنیکه خودش را آتش زد”

  1. Roshan گفت:

    Superior thkining demonstrated above. Thanks!

پیکرهء نظر ها با کابلستان

در کوچهء دیگر

روشنایی از بسیار سو
به تو هجوم آورد
و من در پرتو تو
روشنایی را شناختم
از: روشنایی در پرتو تو

پیوند‌ها

انتیکِ خونین

درین کلیپ ۱۵ دقیقه‌ای مشاهده میکنید که پروسه قاچاق از افغانستان تا بازار انتیک در اروپا چگونه پیش میرود.

اجناس عتیقه ا یکه از افغانستان غارت شده و در بازار‌های اروپا به فروش میرسند

کابلی

کابلی ام
ابهتی است مرا از کوه
وقتی سخن از کابل
در میانه است

کابلی ام
افسر از سر افگنده
با رخساری که خاک بران
تصویر دگرگونه بخشیده
و بر آستانهء ویران شمشاد
گریه میکنم

احمد ظاهر چگونه ترور شد؟

کوچه‌ های کابلستان

کوی دوست

باغکوچهء تازه از کابلستانِ درد. درین باغستان شما نوشته های دوستانِ و همدلانِ کابلستانِ درد را به خوانش مینشینید. به سوی کوی دوست

جدیدترین نوشته ها

کابلستان درد

کوچه‌های کابلستان