کابلستانِ درد

خلوتکدهء ثانیه‌های امید و گریز
با تنهایی سکوت

در انزوای عمیق
چندان خو گرفتم
که چون سر برداشتم
                   کس با من نبود
و حدیث چشمان تو
                     بهانه ای لبخند بود
                         بر بیکرانگی سکوت


(تنهایی و سکوت:
                    زندگی و عشق من
                                  این چنین است!)

سفر من از دیار و یار
از سر عطش شوق نبود
اندوه جانکاهی بود
                    از درد  بدار آویختن عشق

و همه آنچه می جویند
 که در من نیست

کدامین فرشته
           ـ خدای را ـ
                   مرا با مردمان
                       آشتی خواهد داد؟
و تو هنوز – ای زیبا ترین غزل ـ
                               چقدر دوری!

3 Responses to “با تنهایی سکوت”

  1. masoud گفت:

    فرکیش عزیز،

    بعد از مدت طولانی من را یک بار دگر در امواج خوروشان خاطره غرق ساختید که جالب بود.

    قدم ‌ها سرسبز و قلمت سبز با د.

    مسعود

  2. Ecrin گفت:

    You’ve raelly impressed me with that answer!

پیکرهء نظر ها با کابلستان

در کوچهء دیگر

روشنایی از بسیار سو
به تو هجوم آورد
و من در پرتو تو
روشنایی را شناختم
از: روشنایی در پرتو تو

پیوند‌ها

انتیکِ خونین

درین کلیپ ۱۵ دقیقه‌ای مشاهده میکنید که پروسه قاچاق از افغانستان تا بازار انتیک در اروپا چگونه پیش میرود.

اجناس عتیقه ا یکه از افغانستان غارت شده و در بازار‌های اروپا به فروش میرسند

کابلی

کابلی ام
ابهتی است مرا از کوه
وقتی سخن از کابل
در میانه است

کابلی ام
افسر از سر افگنده
با رخساری که خاک بران
تصویر دگرگونه بخشیده
و بر آستانهء ویران شمشاد
گریه میکنم

احمد ظاهر چگونه ترور شد؟

کوچه‌ های کابلستان

کوی دوست

باغکوچهء تازه از کابلستانِ درد. درین باغستان شما نوشته های دوستانِ و همدلانِ کابلستانِ درد را به خوانش مینشینید. به سوی کوی دوست

جدیدترین نوشته ها

کابلستان درد

کوچه‌های کابلستان