کابلستانِ درد

خلوتکدهء ثانیه‌های امید و گریز
پیوستن

بوسه به برگ میدهم

               بگاهی ریختن

در اندیشهء آنکه

    ریختن ما را کس بوسه نداده بود.

فریاد بیصدای درخت را میگریم

بگاهیکه

کودک درخت، بستر خاک را

                         نفس میکشید

و صفیرتبر

         آغوش هوا را پر میکند.

زانو بر خاک میزنم

و خروش برگها

          مغزم را از من

                بیگانه میسازد

–  وبیگانگی که

          قصه ی تلخی است

                            خزان را هلهله میکند. ـ

آذان صبح ، دوستاقبان

               از کجا برخواسته بود؟

برخاستن از دل خاک

فریاد دگریست از کردار درخت.

من درخت میشوم

             از جنس سپیدار

دستم به آسمان میرسد

و خورشید روی انگشتان برگهایم

                              سجده میکند

از خاک ریا برخاسته بودم.

بگاهیکه

سایهء درخت رها در رها

حریر شمال را

روی زنخ برگها

            هموار میکرد،

و سجادهء خورشید، انگشتان شاخه را

                                    منبر میساخت

هم بدانگاه بود که من

          به درخت پیوستم.

پیکرهء نظر ها با کابلستان

در کوچهء دیگر

روشنایی از بسیار سو
به تو هجوم آورد
و من در پرتو تو
روشنایی را شناختم
از: روشنایی در پرتو تو

پیوند‌ها

انتیکِ خونین

درین کلیپ ۱۵ دقیقه‌ای مشاهده میکنید که پروسه قاچاق از افغانستان تا بازار انتیک در اروپا چگونه پیش میرود.

اجناس عتیقه ا یکه از افغانستان غارت شده و در بازار‌های اروپا به فروش میرسند

کابلی

کابلی ام
ابهتی است مرا از کوه
وقتی سخن از کابل
در میانه است

کابلی ام
افسر از سر افگنده
با رخساری که خاک بران
تصویر دگرگونه بخشیده
و بر آستانهء ویران شمشاد
گریه میکنم

احمد ظاهر چگونه ترور شد؟

کوچه‌ های کابلستان

کوی دوست

باغکوچهء تازه از کابلستانِ درد. درین باغستان شما نوشته های دوستانِ و همدلانِ کابلستانِ درد را به خوانش مینشینید. به سوی کوی دوست

جدیدترین نوشته ها

کابلستان درد

کوچه‌های کابلستان