کابلستانِ درد

خلوتکدهء ثانیه‌های امید و گریز
آیه های یاس

از پیامبران آیه های یاس
                        پرسشی نبود
آنچنانکه از من
       پرسشی است.شاید
                        از عصیان سجده
وقتی قلب من
           قطره قطره
                  اشک میشد از غلیان التجا
برای قلب مصلوب اما
                      التفاتی نبود.


ومن بار بار برگشته بودم از آستانیکه
پیامبران یاس
درگاه امیدش خوانده بودند
ودر هر برگشت
     چیزی را از روح
                      آنجا
                     جا گذاشته بودم
که آن شاید
خود بودم
     در انجماد رقت

و سجده گاه ه از طپش قلبم
می طپید
حال آنکه
     قلب خود
            خاک شده بود.

کس از عشق نمرد
آنچنانکه من در عشق
                   گمنام شدم
و در پاکی آسمان شک کردم
وقتی هزاران سد مفرغی
مرا در دیوار های توهم خویش
پیچیده بودند
و درون من از غرور تهی میشد
و بدانگاه. کاجستان سبز
ویرانه ای جغد ها شد
            ـ ماتمکده ایکه لاشخور ها را بمهمانی فرامیخواند ـ
من از آن امیدگاه رو بر تافتم
                      چونکه پیغمبر نبودم.

و خود
  از خود
       و از آسمان
                 بیگانه شدم
چرا که دیر زمانی
              بیگانگی
                  با من الفت کرده بود
و من همان ایینه را
             تجسم الفت کردم
                        در دریای که رحمتی نبود
                                                از آسمان حتا
و بیگانگی یکسره
          مرا در آغوش گرقت.
پرسشی نیست
           و پرسشی است
وقتی محکوم به دوزخ باشی
پرسشی هست
تا ترا آیش دوزخ
            آشنا تر گردد
ووسعت شقاوت گستره ای جهنم
                                  راحت تر.

من در دوزخی از محکومیت زیسته ام
                                   بی پرسشی
                                         بی گناهی
و بهشتی . دگر تارکده ای روح مرا
                                 پر نمی کند
                                     در عداوتسرایی که ما
                                                      از دست شدیم.

هیچکس از کسی نپرسید
که آسمان چرا ابری است
وقتی آفتاب پرست
               برای نور
                     مویه دارد
هیچکسی جوابی نداشت
که چرا آسمان ابریست
وقتی ما را
          وعده آفتاب داده بودند

هیچکس هیچ چیز نگفت
وهمه رفتند
ومن به جستجوی چشمه شتافتم
از چشمه اما
         دود بالا بود
من از کوه
         بزیر غلطیده بودم.

تهی
    تهی
        تهی
دوزخ موعود آنک
           برضریح سرد
                        سجده می کند

One Response to “آیه های یاس”

  1. Keisha گفت:

    Your artclie perfectly shows what I needed to know, thanks!

پیکرهء نظر ها با کابلستان

در کوچهء دیگر

روشنایی از بسیار سو
به تو هجوم آورد
و من در پرتو تو
روشنایی را شناختم
از: روشنایی در پرتو تو

پیوند‌ها

انتیکِ خونین

درین کلیپ ۱۵ دقیقه‌ای مشاهده میکنید که پروسه قاچاق از افغانستان تا بازار انتیک در اروپا چگونه پیش میرود.

اجناس عتیقه ا یکه از افغانستان غارت شده و در بازار‌های اروپا به فروش میرسند

کابلی

کابلی ام
ابهتی است مرا از کوه
وقتی سخن از کابل
در میانه است

کابلی ام
افسر از سر افگنده
با رخساری که خاک بران
تصویر دگرگونه بخشیده
و بر آستانهء ویران شمشاد
گریه میکنم

احمد ظاهر چگونه ترور شد؟

کوچه‌ های کابلستان

کوی دوست

باغکوچهء تازه از کابلستانِ درد. درین باغستان شما نوشته های دوستانِ و همدلانِ کابلستانِ درد را به خوانش مینشینید. به سوی کوی دوست

آرشیف ماهیانهء کابلستان

جوزا ۱۳۹۷
د س چ پ ج ش ی
« ثور    
 ۱۲۳۴۵۶
۷۸۹۱۰۱۱۱۲۱۳
۱۴۱۵۱۶۱۷۱۸۱۹۲۰
۲۱۲۲۲۳۲۴۲۵۲۶۲۷
۲۸۲۹۳۰۳۱  

جدیدترین نوشته ها

کابلستان درد

کوچه‌های کابلستان